donderdag 13 mei 2010

600 kleuren wit.

Gister ging ik met mijn moeder naar de Praxis om verf te halen voor mijn kamer, de muren zijn al gedaan, maar ik eb nog een trap en een kastje enzo die ook wit moeten,
Dus wij staan voor het rek van de verf en mijn moeder vraagt, welke kleur wit?
Ik kijk haar een beetje verbaasd aan, ik wil gewoon wit.
Dan noemt ze het rijtje witte verf op
Wolkenwit
Long Island wit
Porselein wit
Nepal wit
Monaco wit
Monaco nuance wit
Monaco zacht wit
Caribean wit
Havana wit
Kenia wit
Witte waas
Naturel
Bloesemwit
Ivoorwit
Eiwit
Latexwit
Cremewit
Gebroken wit
Marmerwit
Donswit
Roomwit en
Appelwit

Appelwit?! Een appel is groen of rood, in slechte gevallen bruin, de binnenkant is geel. Niet wit! Appelwit is dus geen optie. Stond ik daar met 3 potten verf in mijn handen, wolkenwit, appelwit en hemelswit, Geen verschil. Echt niet. Ik heb in meerdere soorten licht gekeken, geen verschil. Maarja, ik ben dan bang dat het op mijn muur dan een groene gloed krijgt als ik appelwit neem.. dus ik wist het echt niet.

Mijn moeder snapte me en we zochten verder. Ik wilde gewoon wit. Gewoon wit.
Lijkt me toch niet zo moeilijk? Ze verkopen hele emmers van dat spul, maar in blikken is het ineens moeilijk..
Wij zochten verder, tot ik ‘m ineens zag staan, onderste plank, een beetje achterin, duidelijk beter verkocht dan de rest van de soorten wit.

Gewoon wit.
Niet moeilijk, geen associaties, perfect in z’n soort.
Gewoon wit.

dinsdag 4 mei 2010

In mijn gebloemde kokerrok, Gedicht door Kingrestless en Liefpunt

In mijn gebloemde kokerrok,
Schuilt een klein gevaar,
Vol vieze kleffe nattigheid,
Al maak ik geen bezwaar.

Elke haar kent zijn plek,
Elke geur is bekend,
Kijk hoe hij zonder rubber,
Het doelwit verkent.

Elke dag een ander,
Steeds weer en weer,
En als je heel goed je best doet,
Dan kom ik nog een keer.

Puberleven

Zoals ik wel vaker doe, zit ik hier in mijn ongelooflijk rommelige kamer, te doen alsof ik opruim..
Ik luister muziek, negeer de opmerkingen van mijn ouders over dat ik toch echt eens wat moet gaan doen, kijk tv en voel me de ultieme puber, ik mis alleen de geheime drankvoorraad onder mijn bed en een foute boyfriend er bovenop, maar dat valt wel te regelen.. geef me wat tijd.

Mijn moeder vraagt of iemand kan helpen de tafeldekken?
zal ik gaan? Of ben ik weer eens oost Indische doof?
Ik zou het verschrikkelijk vinden om doof te zijn, ik hou van muziek, van geluid, ik geniet zelfs van de oefen sirene elke eerste maandag van de maand.
Nu ook, the fray gaat zo hard door mijn speakers dat als ze geroepen had ik haar niet een gehoord had, helaas heeft mijn moeder 1000 gratis smsjes per maand en vind ze het geen probleem om 1 daarvan aan mij en mijn pubergedrag te verspillen..

Nog een sms, of ik nog gebracht moet worden vanavond, vanavond toneel, en harde regen, dus ja, ik moet gebracht worden.
Ik ken mijn ouders, dit is een dreigement, zo 1 van, als jij ook niets voor mij doet,waarom zou ik dan wel iets voor jou doen?
De etensbel rinkelt, ik ben al te laat.
Het eten staat al op de gedekte tafel..
En ik zit nog steeds in mijn kamer, zonder ook maar iets uitgevoerd te hebben..
Ooh het heerlijke puberleven.