Soms heb je van die ochtenden, die gaan niet helemaal zoals je graag zou willen...
Integendeel, soms heb je van die ochtenden die je het liefst, op z'n vriendelijkst gezegd, uit het raam zou willen flikkeren. Helaas kun je een ochtend niet uit het raam flikkeren, en moet je het er dus gewoon maar mee doen...
Vandaag is zo'n ochtend. Zo eentje van hup uit het raam er mee.
Ik moet eigenlijk beginnen bij vannacht. Vannacht was namelijk wel goed, ik was redelijk vroeg thuis voor een late dienst, ik kruip in mijn warme bed en lees nog even 100 blz. van de Hongerspelen. -Ja, ik lees het nu pas, maar oh wat een verslaving! -
Rond 1 uur doe ik m'n licht uit en zet 5 wekkers rond kwart voor 7 de volgende ochtend, , plus een timer die zo'n hoge piep geeft dat je er wel wakker van moet worden. Daarna, oogjes toe en heerlijk slapen.
Vanmorgen 7:52
Mijn vader komt mijn kamer binnen en zegt, Marink, je moest toch om 8 uur werken?
Inderdaad. Ik zou om 8 uur moeten werken. Hoe high speed ik me ook klaar zou maken, 8 uur ging ik niet redden. Dus ik redelijk paniek storm ik m'n bed uit, struikel over m'n kat, ren naar de badkamer, ren weer naar boven, kleed me aan, bel tijdens het omkleden naar m'n stage dat ik iets later ben, doe 2 verschillende sokken aan omdat ik niet 2 dezelfde kan vinden, vlieg ongeveer de trap af naar beneden terwijl ik mijn haar borstel -Hoezo, ik kan niet multitasken?- En terwijl ik mijn schoenen aan doe smeer ik mijn brood, pak m'n sleutels en m'n Ipod en spring op m'n fiets. Met volle trots kijk ik op mijn telefoon, 8:16, nou, het is weer een record.
Dit was het begin van mijn kunnen-we-even-overnieuw-beginnen-maar-dan-een-paar-uur-eerder-met-2-dezelfde-sokken-ochtend.
Terwijl ik redelijk doorfietst, kom ik een motoragent tegen, ik fiets door en doe alsof ik hem niet gezien heb. De agent zet de achtervolging in en komt na een meter of 20 naast me rijden. -Ik heb geen voorlicht want ik ben mijn lampje de avond er voor vergeten op stage-.
Goedemorgen, mag ik vragen waarom u geen licht aan heeft.
Goedemorgen, dat mag, ik ben mijn lampje op stage vergeten en ben nu onderweg naar stage.
Kunt u even op de dichtstbijzijnde parkeerplaats stoppen?
Ik fiets 15 meter verder en stop naast de motoragent op de parkeerplaats, op dat moment gaat de straatverlichting uit. Helaas mevrouw, 5 minuten later en er was u een boete bespaard gebleven. Vaak geef ik een waarschuwing, maar in dit geval is het toch echt een boete.
Het hele riedeltje met ID kaart en het vragen of ik mijn naam kan spellen gaat voorbij, ik vraag hoeveel de boete is, 55 euro. KACHING.
Mijn gevoel van irritatie deze ochtend heeft echt z'n hoogtepunt bereikt, maar ik laat me niet chagrijnig maken, ik moet nog de hele dag.
Op stage aangekomen begin ik redelijk rustig te worden, hier krijg ik geen boetes, meer te laat komen dan dit kan niet en ik kan hier beginnen met het drinken van thee.
Dus ik kom binnen, zeg iedereen gedag, zet water op voor thee, haal kopjes en wacht tot het water klaar is.
Zodra ik de klik hoor van de waterkoker pak ik m'n kopje en doe een poging dit in 1x in het glas te gooien. Uiteraard gaat dit mis en gooi ik een behoorlijke lading toch wel erg warm water over mijn voet, als ik nou regenlaarzen ofzo aan zou hebben zou dit nog niet zo'n probleem zijn, maar ik had mijn stoffen-alleen-uit-wol-bestaande-uggs aan. Dwars door m'n schoen.
Gelukkig valt het wel mee met de brandwonden en is het alleen een klein beetje rood.
Na dit laatste ongeval besloot ik voorlopig niets meer te doen waar ook maar enigszins gevaar in kon zitten, het was tenslotte nog niet eens 9 uur.
Het is inmiddels half 12 en er zijn verder nog geen ongevallen geweest, we negeren de papiersnee die ik net in mijn vinger maakte, en gaan vol goede moed de middag in!
