Het liefst zou ik vliegen.
Wind door m'n haar en zweven.
Het liefst zou ik rondjes draaien.
Vrij zijn, op blote voeten.
Het liefst zou ik dansen over het strand,
zand tussen je tenen.
Het liefst zou ik lachen tot m'n wangen pijn doen,
Gieren tot de tranen stromen.
Het liefst zou ik springen door de regen,
en wachten op de regenboog.
Het liefst zou ik zingen tot ik geen stem meer heb,
en gillen tot m'n oren suizen.
Het liefst zou ik leven,
gewoon omdat het kan.
vrijdag 7 september 2012
dinsdag 28 augustus 2012
(Vleeskeuring) Sport en Bewegen
2e Schooldag
Vandaag ben ik vroeg op school, niet expres, het liep gewoon zo.
Terwijl ik in de kleine aula zit en rustig mijn in m'n tas gepropte ontbijt op eet komt er een enorme groep mannen binnenlopen. oké, ik weet dat er ook meisjes tussen liepen, maarja, wees eerlijk, daar heb ik toch niets aan?! Er ging al een gerucht dat er een opleiding in ons gebouw bij zou komen, maar dit was niet zomaar een opleiding, dit was sport en bewegen.
Dus, een enorme groep mannen kwam binnenlopen. De mannen die het testosteron niveau op mijn voormalige bijna-alleen-maar-meisjes-school behoorlijk omhoog brengen. De mannen met armspieren en wasbordjes. De nieuwe mannen op mijn school.
Ze kwamen binnenlopen in een aula vol meiden, hormonale meiden die het gewend zijn om het in school openbaar over tampons en cupmaten te kunnen hebben, hormonale meiden die gerust in slobbertrui naar school kwamen, er waren toch alleen maar meiden...
Ze kwamen binnen en alle meiden draaide hun hoofd, verrekte hun nek, om te kijken naar de breedgeschouderde heerlijke mannen die voorbij kwamen.
30 paar ogen keurde de groep mannen, lang, breed, blond, bruin, rood of zwart, alles liep langs, voor ieder wat wils tijdens deze vleeskeuring.
Helaas was dit genot van korte duur, de rondleiding ging verder.
Maar lieve sportieve mannen, namens alle vrouwen van ROC terhaarkade 6a,
Welkom.
Vandaag ben ik vroeg op school, niet expres, het liep gewoon zo.
Terwijl ik in de kleine aula zit en rustig mijn in m'n tas gepropte ontbijt op eet komt er een enorme groep mannen binnenlopen. oké, ik weet dat er ook meisjes tussen liepen, maarja, wees eerlijk, daar heb ik toch niets aan?! Er ging al een gerucht dat er een opleiding in ons gebouw bij zou komen, maar dit was niet zomaar een opleiding, dit was sport en bewegen.
Dus, een enorme groep mannen kwam binnenlopen. De mannen die het testosteron niveau op mijn voormalige bijna-alleen-maar-meisjes-school behoorlijk omhoog brengen. De mannen met armspieren en wasbordjes. De nieuwe mannen op mijn school.
Ze kwamen binnenlopen in een aula vol meiden, hormonale meiden die het gewend zijn om het in school openbaar over tampons en cupmaten te kunnen hebben, hormonale meiden die gerust in slobbertrui naar school kwamen, er waren toch alleen maar meiden...
Ze kwamen binnen en alle meiden draaide hun hoofd, verrekte hun nek, om te kijken naar de breedgeschouderde heerlijke mannen die voorbij kwamen.
30 paar ogen keurde de groep mannen, lang, breed, blond, bruin, rood of zwart, alles liep langs, voor ieder wat wils tijdens deze vleeskeuring.
Helaas was dit genot van korte duur, de rondleiding ging verder.
Maar lieve sportieve mannen, namens alle vrouwen van ROC terhaarkade 6a,
Welkom.
vrijdag 27 april 2012
Mijn heerlijke Tramman - deel 2
Daar was hij weer, mijn heerlijke tramman.
Ik zat op de fiets richting de supermarkt, ik moest boontjes hebben.
het waaide hard en eigenlijk zag ik er niet zo fantastisch uit als de vorige keer.
(lees: Look-deurmat)
Maar ik was vrolijk, mijn Ipod stond aan en ik luisterde naar het heerlijke geluid van Ed Sheeran.
Een beetje in gedachte fietste ik door de enorm lange straat vanaf mijn huis naar de supermarkt.
Toen er ineens van rechts een auto uit de parkeergarage kwam die ik duidelijk niet aan had zien komen.
Ik hoefde niet vol op de rem te staan ofzo, gewoon een beetje remmen was voldoende, en de auto had het volgens mij niet eens door dat ik er best wel van geschrokken was.
Maar toen ik door het raampje keek van die auto die mij toch bijna aangereden had, zat hij daar.
Mijn heerlijke tramman.
Hij glimlachte.
Die heerlijke glimlach.
Hij stak z'n hand op en haalde me in. Ik, die nooit zo hard kon fietsen als de auto, probeerde hem bij te houden.
Maar het was tevergeefs. Hij was weg.
Dag Heerlijke tramman.
Tot de volgende keer.
xx
zaterdag 21 januari 2012
Terugfluitende afstandsbediening.
Een paar maanden geleden deed ik mijn wekelijkse ronde door de Action, ik kwam daar iets fantastisch tegen. Een afstandsbediening.
Normaal ben ik niet zo'n gadget-fan dat ik ga vertellen over m'n nieuw gekochte afstandsbediening,
maar deze is speciaal. Deze laat merken waar hij is, door te fluiten. Ik gil, hij antwoordt.
Voor een chaoot als ik is dit in eerste instantie een fantastisch idee, en de eerste weken deed de afstandbediening ook wat de bedoeling was, ik maakte een hoog geluid, en de afstandsbediening deed dat ook.
Inmiddels, na een maand of 3, heeft mijn terugfluitende afstandsbediening een eigen leven gekregen, hij fluit wanneer hij daar zin in heeft, en dit is meestal op momenten dat het me niet uitkomt. Als ik net m'n bed in ga, als ik al uren lig te slapen, als ik een normaal skype gesprek probeer te voeren, want het is geen subtiel klein fluitje, nee.. Het is het type wekkersound waar je voorbij scrollt omdat je denkt, "echt niet dat ik hier mee wakker ga worden", maar dan veeeeel harder en langer. Maar als ik dan 5 minuten lang sta te gillen in m'n kamer omdat ik dat kreng kwijt ben reageert ie niet. Een paar jongens vertelde mij een paar maanden geleden dat dit de meest nutteloze aankoop was die ik ooit gedaan had, dat geloof ik niet, ik kom wekelijks in de Action en heb daar al gebitslampjes en een blonde pruik gescoord . Maar na een paar nachten gewekt te zijn door dit terugschreeuwende ding moet ik toch echt bekennen dat dit niet mijn beste aankoop is geweest. Morgen maar weer naar de Action voor een ander.
Abonneren op:
Posts (Atom)
